Jorinde over depressie

Jorinde haalde nergens meer voldoening uit. Ze sliep slecht en had regelmatig sombere gedachten. Ze negeerde haar depressieve klachten en ging door met haar leven alsof er niets aan de hand was. Ze wilde zichzelf niet ziek melden op haar werk. Want was ze eigenlijk wel ziek genoeg? Toen ze ook angst- en paniekaanvallen kreeg en die zo heftig werden, kon Jorinde de schijn niet meer ophouden. Ze nam haar beste vriendin Joanne in vertrouwen. Door met haar te praten over haar emoties en gedachten durfde ze professionele hulp te zoeken.

“Soms sliep ik nachtenlang niet, dan weer 24 uur achter elkaar. Ik had geen eetlust, ik kon me niet goed concentreren. Eigenlijk voelde het alsof ik een kater had die iedere dag erger werd. Ik wilde niet zien dat het slecht met me ging en ging door met mijn leven alsof er niets aan de hand was.

In die tijd werkte ik als stewardess op Europese vluchten. Ik begroette mijn passagiers met een glimlach, maar diep van binnen voelde ik mij verward en rusteloos. Ik was vervreemd van de persoon die ik presenteerde op mijn werk. Ik voelde mij helemaal niet vrolijk en ik zat niet vol energie. Het werd een rol die ik moest spelen.

Ik was opgelucht als ik klaar was met werken, mijn diensten hadden zó’n uitputtend effect op me. Tegelijkertijd leverde dit ook verwarring op, want eigenlijk was ik radeloos. Constante paniek en angst raasden door mijn lichaam en geest. Wanneer ik hier bewust bij stil stond, ging ik hyperventileren en kreeg ik huilbuien die ik niet onder controle kon krijgen.

Mijn gedachten dreven van somber naar duister. In plaats van dat ik mijn klachten bespreekbaar maakte, zocht ik naar oplossingen om ermee om te gaan. Ik schaamde me en hield veel liever de schijn op. Ik dronk zichtbaar veel alcohol, ging uit en ik nam risico’s die ik daarvoor niet nam. Als ik een angst- of paniekaanval kreeg tijdens mijn werk, vluchtte ik naar de wc.  Daar kreeg ik dan juist last van hyperventilatie. Ik voelde mij nergens meer veilig. Ik was bang en kwetsbaar, zoekende naar wat er met me aan de hand was. 

Op een geven moment kon ik niet meer ontkennen dat het slecht met me ging. Ik viel veel af, mijn depressie vrat me als het ware op. Het werken hield ik niet meer vol. Afspreken met vrienden was vermoeiend, zelfs naar de supermarkt gaan was al teveel. Ik besefte me dat ik dit niet in mijn eentje kon oplossen. Ik nam een goede vriendin in vertrouwen, Joanne.

Het was fijn om mijn gedachten en emoties met haar te delen. Hoe eenzaam ik ook was in mijn strijd om te achterhalen waarom ik dit voelde, het gaf me enigszins rust en ademruimte dat ik altijd bij Joanne terecht kon. Ik belde haar zowel na als middenin een paniekaanval op. Ik was dan vaak te overstuur om woorden uit te brengen, maar ik wist dat het mij al gerust zou stellen als ik haar stem zou horen. Ze gaf mij altijd het gevoel dat alles wat ik zei oké was en dat ik een gelijke voor haar was. Ik was haar vriendin, niet iemand die ziek was of een beetje doordraaide.

Tips van Jorinde

Als je zelf een depressie hebt:

"Als je een depressie hebt, breng je jezelf snel in isolement. Je wilt anderen niet tot last zijn. Voor vrienden en familie is het daarom belangrijk om toenadering te blijven zoeken. Maak kenbaar dat je er bent."

"Voor Jorinde hielp het om haar gedachten op te schrijven. Die bundelde ze in een boek. Daarmee hoopt ze anderen die ook te maken hebben met een depressie te helpen."

Door de steun van Joanne durfde ik te erkennen dat het niet goed met me ging en werd de stap om professionele hulp te zoeken makkelijker. De huisarts heb ik niet veel later in vertrouwen genomen en die heeft me vervolgens doorverwezen naar een GGZ-instelling waar ik ben behandeld.

Als je een depressie hebt, breng je jezelf snel in isolement. Je wilt anderen niet tot last zijn. Voor vrienden en familie is het daarom belangrijk om toenadering te blijven zoeken. Maak kenbaar dat je er bent. Voor mij is Joanne echt mijn redding geweest. Zonder haar steun was ik die zwarte periode niet doorgekomen.”

Voor Jorinde hielp het om haar gedachten op te schrijven. Die bundelde ze in een boek. Daarmee hoopt ze anderen die ook te maken hebben met een depressie te helpen.