Depressief en toch naar je werk? Waarom een veilige werkomgeving zo belangrijk is voor het herstel

Uit onderzoek van het Trimbos-instituut blijkt dat 43 procent van alle Nederlanders in zijn of haar leven een psychische aandoening krijgt. Toch durft een kwart van de werknemers dit niet te bespreken met de leidinggevende, uit angst voor een negatief effect op zijn of haar carrière. Ook Bianca Filemon (30, marketingcommunicatie adviseur bij Eneco/Oxxio) had twijfels of ze haar depressie bespreekbaar moest maken. “Maar ik ben zó blij dat ik dit wel heb gedaan. Het heeft me veel rust gebracht.”

Afbeelding van Bianca de marketingcommunicatie adviseur bij Eneco/Oxxio.

Vooroordelen

“Vorig jaar kwam ik in een zware depressie terecht”, vertelt Bianca. “Ik werk op het hoofdkantoor van Eneco en heb me ziekgemeld zonder precies te vertellen wat er aan de hand was. Want, was dat wel verstandig? Ik was bang dat collega’s vooroordelen zouden hebben, dat men zou denken dat ik het werk niet aankon. Terwijl mijn klachten niets met het werk te maken hadden. Daarbij had ik een tijdelijk contract. Wat als mijn contract niet verlengd zou worden?”

Volgens Evelien Brouwers, hoogleraar Psychische Gezondheid & Werk aan Tilburg University, zijn die zorgen gegrond. “Uit onderzoek blijkt dat 64 procent van de Nederlandse leidinggevenden een sollicitant met psychische problemen niet snel zal aannemen. Men is bang voor langdurig uitval of dat de werknemer niet in staat is zijn of haar werk goed uit te voeren.” Volgens de hoogleraar is er echter iets vreemds aan de hand. “Als je doorvraagt dan blijkt maar 7 procent van deze respondenten daadwerkelijk negatieve ervaringen te hebben met een werknemer met psychische problemen. De negatieve houding is dus niet op eigen ervaring gebaseerd.”

Vertrouwen helpt

Bianca wilde eerlijk zijn en besloot haar manager in vertrouwen te nemen. “Ze reageerde ontzettend goed. Gaf aan dat ik mijn tijd moest nemen en dat ik haar altijd kon bellen. Ook voor een vrolijk gesprek. Op dat moment viel er al een last van mijn schouders, maar toen moest het gesprek met de leidinggevende die over mijn contract ging nog komen.” Ook deze leidinggevende reageert begripvol. Sterker nog, na twee maanden belt hij Bianca op. “Hij gaf aan dat hij mijn contract ging verlengen. Hij zei dat Eneco me nodig had en dat ze blij waren met me. Dat gaf zo’n ontzettend fijn gevoel.”

Bianca kreeg aanvankelijk het advies van de arbo-arts om simpele klusjes op te pakken, zonder werkdruk, maar dat werkte juist averechts. “Dat kostte me energie. Ik wist heel goed wat ik wél nodig had. Ik wilde graag af en toe weer bij (online) meetings zijn, zodat ik op de hoogte bleef van wat er speelde binnen het bedrijf. Van daaruit kon ik dan wat klussen oppakken die ik aankon.”

Veel meer verbinding

Inmiddels is Bianca weer honderd procent aan het werk. “Ik ben de afgelopen periode zo goed opgevangen door mijn collega’s en leidinggevenden. Er was ruimte voor een gesprek, ik kreeg lieve kaartjes en bloemen. Dat heeft me echt geholpen. Ook nu voel ik dat ik nog altijd de ruimte heb om aan te geven als iets niet lukt of als ik een rotdag heb. En wat ik zo mooi vind: omdat ik mijn verhaal bespreekbaar heb gemaakt, doen andere collega’s dat nu ook. Ons team is veel hechter geworden en dat komt het werk alleen maar ten goede.”

Bron: NU.nl

Wat kun je als werkgever doen? Lees hier de tips en adviezen op de werkvloer.