Het verhaal van Ilona

Het begon met een burn-out. Althans, dat dacht Ilona toen zij als 15-jarig meisje naar de huisarts ging. Ze was jong, vroeg veel van zichzelf en had last van klachten zoals angstaanvallen en depressieve klachten. Ze schaamde zich hier zo voor dat ze steeds vaker thuis bleef. Tot haar stagebegeleider de signalen van een angststoornis opmerkte...

"Ik liep stage bij een psychiatrische inrichting, toen mijn stagebegeleider me stellig adviseerde professionele hulp te zoeken. Terugkeren naar mijn stage zónder hulp te zoeken, was eigenlijk onmogelijk", vertelt Ilona. Hoewel ze schrok van de directe aanpak van haar stagebegeleider, kreeg ze door zijn advies wel eindelijk de juiste hulp: "Toen de diagnose werd gesteld, was ik opgelucht. Ik was blij dat ik gericht op zoek kon gaan naar handvatten voor de dingen waar ik tegenaan liep en gericht aan mezelf kon werken, hoe moeilijk ook.”

'Eigenlijk wordt er altijd goed op gereageerd'

“Nu ik ouder ben, vind ik het vooral belangrijk dat ik een gevoel van wederzijds respect ervaar. Mensen hoeven niet te begrijpen hoe het is om een angststoornis te hebben, áls ze er maar respect voor hebben. Bij nieuwe ontmoetingen kijk ik hoe mensen reageren. Als ik me veilig voel, vertel ik dat ik een Wajong-uitkering heb. Als mensen oprecht geïnteresseerd zijn en doorvragen, vertel ik verder. Daar wordt eigenlijk altijd goed op gereageerd. Ik ben zóveel meer dan mijn angststoornis.”

Tips van Ilona

Als je zelf een angststoornis hebt:

Schroom niet om hulp te vragen; bij familie, vrienden of bij andere ervaringsdeskundigen. Zij kunnen jou helpen om de stap naar professionele hulp te zetten.

Als je iemand kent met een angststoornis:

Word niet boos, wees alert, raap elkaar op en heb respect.

Benieuwd hoe je een angststoornis bespreekbaar maakt? Bekijk hier alle tips.

'Zelfs alleen naar de wc gaan, vond ik eng'

In haar jongere jaren heeft Ilona zeker wat vrienden verloren. Ilona: “Ik durfde op een gegeven moment niet meer naar buiten. Zelfs alleen naar de wc gaan, thuis bij mijn ouders, vond ik eng. Door mijn angsten leefde ik een heel ander leven dan mijn leeftijdsgenoten en ik kon hen eerlijk gezegd ook nog niet zo goed uitleggen waar ik nou last van had.”

'Met medicatie heb ik mijn angsten goed onder controle'

Doordat Ilona zo gevoelig is, heeft ze nooit echt carrière kunnen maken. Ilona: “Dat vind ik jammer. Ik heb een goed stel hersenen, maar het overmatig piekeren, vooral de gedachte dat ik iets niet kan -  zit me in de weg. Als ik goed voor mezelf zorg, ben ik stabiel en heb ik mijn angsten met behulp van medicatie goed onder controle. Ik ben moeder van twee prachtige kinderen en geniet van iedere dag!”

Illustratie van een geborduurde spreekwolk met het woord 'Anxietas' erin

Ilona's anxietas

Of het nu gaat om je eigen veiligheid of gezondheid, of om die van een ander: als je last hebt van anxietas ben je erg bezorgd en angstig over alles wat mis kan gaan. Je kunt dan nachtenlang piekeren over iets. Daarom heet ook wel een piekerstoornis of gegeneraliseerde angststoornis.