Het verhaal van Eef

Eef heeft last van oncontroleerbare en irrationele gedachten over de meest alledaagse zaken. Door deze ‘gegeneraliseerde angststoornis’ piekert ze veel, durft ze geen beslissingen te nemen en heeft ze lichamelijke klachten als spierpijn en verkramping. Na lange tijd zocht Eef hulp om te leren hoe ze hier beter mee om kan gaan.

Voordat ze aan de bel trok, had Eef al veel zelfhulpboeken gelezen. Als deze niet de oplossing boden waarop ze hoopte, verdoofde ze zichzelf. “Ik schaamde me. Als ik anderen om hulp zou vragen, dan zou ik in mijn beleving falen. Het tonen van kwetsbaarheid stond voor mij gelijk aan mislukking, zwakte en minderwaardigheid. Daarnaast was ik eigenwijs. Ik dacht dat ik mijn problemen op mijn eigen manier kon oplossen”, vertelt ze.

‘Er viel een last van mijn schouders’

Eefs wereld werd steeds kleiner. Pas nadat ze alle mogelijke oplossingen had geprobeerd, besloot ze om hulp te vragen. “Ik voelde me gevangen in mijn eigen destructieve wereld en wilde niet meer op deze manier leven. Ik wilde veranderen; niet overleven, maar genieten van het leven. De pijn van dat gemis gaf me kracht. Ik wist dat ik mijn angst en trots opzij moest zetten.”

Eef belde iemand die op dat moment dichtbij haar stond. “Ik zei: ‘Ik heb hulp nodig. Ik kan het niet meer en weet het niet meer. Ik kan het niet meer alleen.’” De reactie aan de andere kant van de telefoon was geruststellend. “Ik voelde steun en troost”, vertelt ze. Door haar verhaal te delen viel er een enorme last van Eef’s schouders. Ze verzamelde genoeg moed om een hulpinstantie in te schakelen.

Tips van Eef

Als je zelf een angststoornis hebt:

Daag jezelf uit en stap uit je comfortzone. Kijk bijvoorbeeld online of klop anoniem aan bij een hulpverlenersinstantie of lotgenotengroep.

Als je iemand kent met een angststoornis:

Luister oprecht. Iemand die angstig is, zal het waarschijnlijk een behoorlijke drempel vinden om erover te praten. Als die eenmaal genomen is, is het een verademing als iemand oprecht luistert zonder goedbedoelde adviezen te geven.

Benieuwd hoe je een angststoornis bespreekbaar maakt? Bekijk hier alle tips.

‘Door mijn verhaal te delen, werd de angst kleiner’

Op het moment dat Eef de diagnose hoorde, vond ze dat zowel confronterend als bevrijdend. “Alhoewel het me hoop gaf, overheerste er ook de angst om veroordeeld te worden. Het duurde daarom ook even voordat ik besefte dat het juist hielp om over mijn angststoornis te praten. Pas nadat ik het aan een aantal mensen vertelde, begon mijn herstel. Sommigen herkenden mijn verhaal. Daardoor werd mijn angst kleiner en groeide het vertrouwen."

Eef ziet inmiddels in dat ze in het verleden een zelfdestructief leven leidde. Door therapie is ze zich bewust van haar gedrag en probeer ze zich niet te laten leiden door haar angsten. “Het is gemakkelijk om me thuis te verstoppen in de illusie van een veilige cocon. Dat doe ik tegenwoordig niet meer, omdat ik weet dat de stroom van gedachten en angsten op die manier grip op mij krijgt”, vertelt ze. Eef realiseert zich dat ze niet alleen met haar angststoornis hoeft te worstelen en dat ze niet de enige is met deze klachten. “Ik hoef niet meer alles alleen te doen”, zegt ze.

Illustratie van een geborduurde spreekwolk met het woord 'Anxietas' erin

Eef's anxietas

Of het nu gaat om je eigen veiligheid of gezondheid, of om die van een ander: als je last hebt van anxietas ben je erg bezorgd en angstig over alles wat mis kan gaan. Je kunt dan nachtenlang piekeren over iets. Daarom heet ook wel een piekerstoornis of gegeneraliseerde angststoornis.