Het verhaal van Daniëlle

“Ik word gek”, dacht Daniëlle tijdens haar eerste paniekaanval. Ze kon niet meer logisch nadenken, alsof haar hoofd op hol geslagen was. De psycholoog stelde een paniekstoornis vast, maar later bleek een gegeneraliseerde angststoornis een betere diagnose te zijn. Inmiddels heeft ze ermee leren leven. En als het even níet gaat, heeft haar omgeving alle begrip. Het roept zelfs mooie gesprekken op...

“In de tijd van mijn paniekaanvallen sprak ik veel met mijn studentenarts. Daar zochten we mijn problemen vooral in externe factoren. Vond ik mijn studie bijvoorbeeld nog wel leuk genoeg? Maar uiteindelijk zat het van binnen", vertelt Daniëlle. Toen de psycholoog haar stoornis vaststelde, vond ze het een fijn idee dat er een label voor was: "Ik kon het daarmee vooral beter voor mezelf plaatsen. Ik ben er van begin af aan heel open over geweest."

'Het gaat nu even niet, is al voldoende'

Daniëlle heeft op dit moment voor de derde keer écht last van haar stoornis en werkt al bijna een jaar niet meer. Gelukkig geeft haar werkgever haar alle tijd. "Toen ik ‘uitviel’ op het werk, heb ik de reden direct op de werkvloer gedeeld. En dat voor een flinke groep mensen… Het riep begrip op en zorgde voor mooie discussies over onze prestatiegerichte maatschappij waarin het ‘perfecte leven’ centraal staat." Dat ze een stoornis heeft, mogen mensen gewoon weten: "Wel heb ik geleerd om geen beloftes te doen. ‘Het gaat nu even niet', is al voldoende".

Tips van Daniëlle

Als je zelf een angststoornis hebt:

Bekritiseer je zelf niet: het is óke.

Benoem de goede dingen die je op een dag hebt gedaan.

Volg je gevoel: als iets niet goed voelt, ga dan op zoek naar een behandeling die voor jou werkt.

Een goede klik met een hulpverlener is het halve werk.

Als je iemand kent met een angststoornis:

Je hoeft de problemen niet voor de ander op te lossen. Luisteren is genoeg.

Geef geen goedbedoelde tips, zoals ‘ga een rondje rennen’.

Met dat soort tips ga je voorbij aan het gevoel van de ander en houd je geen rekening met diegene die voor je staat.

Heeft jouw partner last van angsten? Ga dan niet in de hulpverlenersrol. Stimuleer je partner juist om op zoek te gaan naar de hulp die het best bij hem/haar past.

Benieuwd hoe je een angststoornis bespreekbaar maakt? Bekijk hier alle tips.

'Ik heb dan tintelende armen en kan weinig prikkels verdragen'

"Voorheen had ik échte paniekaanvallen. Dat is onder andere door medicatie wat afgenomen. Als ik nu last heb van mijn stoornis heb ik een enorm gespannen lijf. Ik kan dan niks meer. Ik heb last van koud zweet, een snellere hartslag, tintelende armen en ik kan weinig prikkels verdragen. Ik ben nu vooral vertrouwen in mezelf aan het opbouwen."

'Ik blijf wel gevoelig voor momenten met veel stress'

Met medicatie heeft Daniëlle haar angststoornis over het algemeen goed onder controle. Ze volgt ook therapie: "Ik hoop dat de therapie voor minder terugval en een minder zwáárdere terugval zorgt. Ik blijf wel gevoelig voor momenten met veel stress. Rust, reinheid en regelmaat; dát zijn drie belangrijke ingrediënten voor mij.”

Illustratie van een geborduurde spreekwolk met het woord 'Anxietas' erin

Daniëlle's anxietas

Of het nu gaat om je eigen veiligheid of gezondheid, of om die van een ander: als je last hebt van anxietas ben je erg bezorgd en angstig over alles wat mis kan gaan. Je kunt dan nachtenlang piekeren over iets. Daarom heet ook wel een piekerstoornis of gegeneraliseerde angststoornis.